Jose Maria, bijnaam Pepe
Aan het begin van onze pelgrimstocht had ik al over Pepe geschreven. Een bijzondere en charismatische man. Pepe heeft zelf ook diverse malen de camino gelopen en heeft daarna een refugio geopend waar hij zijn pelgrims, bijzonder goed verzorgd. In Albergue "San Antonio de Padua" is het heerlijk toeven. Met heerlijke ligstoelen in de tuin en een door Pepe heerlijk gemaakte Paella en onbijt. Het verhaal achter zijn verwennen van de pelgrims is heel bijzonder.
Pepe werd getroffen door een levensbedreigende ziekte, een flinke tumor met uitzaaiingen aan de ruggegraat. Pepe was er van overtuigd dat als hij de Camino zou lopen, hij zou genezen. En dat deed hij ook! Uit dankbaarheid aan de Camino liep Pepe de Camino nog een keer. Aangekomen in Santiago de Compostela, beloofde hij dat hij uit dank een Refugio zou beginnen en zeer goed voor zijn pelgrims zou zorgen. En zo ontstond "San Antonio de Padua in Villar de Mazarife. Pepe kookt voor zijn pelgrims, geeft massage’s en verzorgd blaren. Maar er is meer met Pepe. Pepe "ziet"namelijk. Zo wist hij precies de pijnlijke plek te vinden in mijn enkel, wist hij dat ik een herseninfarct had gehad, wist aan Rowan bijzonderheden uit zijn jeugd te vertellen en wist zonder Rob te kennen wat voor werk hij deed. Verder voorspelde Pepe dat Rowan zijn leven binnen een jaar zou veranderen. We zijn benieuwd. Van april tot oktober verwend Pepe zijn pelgrims en de rest van het jaar werkt hij als fysiotherapeut. Wij zijn in iedergeval heel dankbaar dat wij Pepe hebben mogen ontmoeten.
9 August 2008 at 14:33
Een bijzonder verhaal over een bijzondere man. Leuk om er nu wat foto’s bij te zien. Zo gaat het nog meer leven voor ons als lezers. Wat een prachtige slideshow heb je trouwens bovenaan je weblog gezet Linda. Mooi nummer is dat van Enya en helemaal mooi met die slideshow erbij met de tekst eronder.
Ik wens je een fijn weekend.
Groetjes Mar
9 August 2008 at 20:19
Wat een fijn verhaal over een bijzondere man. Fijn dat je het ons vertelde.
11 August 2008 at 10:49
dat klinkt als een geweldige man!!! zo zouden er meer moeten zijn!
12 August 2008 at 13:21
Hoi Linda,
Alweer zo’n heel speciaal verhaal waar de Camino wel patent op lijkt te hebben. Wat een bijzondere man is dat. En wat schrijf je het mooi op.
13 August 2008 at 15:17
Mooi verhaal over een bijzondere ontmoeting met een heel fijn mens.
Sommige mensen geloven niet in toeval, ik dus wel. Het heeft zo moeten wezen dat je deze man hebt ontmoet.
Vonden jullie het niet vreemd dat hij zomaar dingen van jullie wist.
Je hebt er in ieder geval weer een mooi verhaal van gemaakt.
lieve groetjes van Lia.
14 August 2008 at 21:03
wauw..wat een mooie reis en wat een mooie fijne mensen ontmoet je;)
dit moet hxe9xe9l wat met je doen lijkt me,byzonder hoor;)
groetjes van mij..;))
18 August 2008 at 09:34
De wereld kan ontzettend veel mensen als Pepe gebruiken. Het zou dan een stuk aangenamer worden. Wat een geweldige man!!
22 August 2008 at 21:00
Hallo Feetje,
wat een ontzettende mooie verhalen en wat hebben jullie veel bewonderenswaardige mensen ontmoet op jullie pelgrimstocht!
Sorry dat ik al zo lang niet bij je ben geweest (schaam, schaam), druk geweest met extra werken in de vakantie, daarna zelf ook nog op vakantie geweest, en nu begint het normale leventje weer een beetje te komen. Ik zal binnenkort ook maar weer eens wat op mijn blog neerzetten want dat is ook al eeuwen geleden….!
Ik wens je een heel fijn weekend en een dikke knuf!
5 September 2008 at 21:19
Een mooi verhaal Feetje.
Ik heb bewondering voor hem als ik het zo hoor en kan me voorstellen dat jullie bij hem gewoon iets meer als gevoel hadden.
Top hoor dat mensen dat zo kunnen.
Echt heel mooi.
Hoe gaat het nu met jullie, nu jullie zoveel alweer achter je hebben gelaten.
Nog altijd blij het gedaan te hebben?
Nog mooie dingen aan overgehouden waar je elke dag wat aan hebt?
Ik vind het nog steeds top van jullie.
Groetjes van ons en een fijn weekend.
7 September 2008 at 12:24
Dank je wel voor je lieve reactie. Volgens mij hebben jij en je zoon ook zo’n goede band met elkaar. Net als ik met mijn moeder had. Ik kom zo nu en dan noig wel eens koekeloeren bij je.
Lieve groet,
100% Mike
7 September 2008 at 14:51
Hoi Linda, alles goed in huize Feetje? Ik hoop van wel en wens je nog een fijne zondag verder.
Groetjes Mar
8 November 2008 at 12:04
Mooi dit verslag, ik ga het van het weekend eens op mijn gemak lezen.